شاید کسی متوجه نشد که تو کودکی م چرا گاهی کفش هام ظاهر کودک پسندی نداشتن... و گاهی حتی اجازه ی خرید کفش مورد علاقه م رو به من ندادن... چون: "اون خیلی بچگونه نبود" اولویت انتخاب کفش برای من مدل ظاهری ش نبود... من موقع خرید به طرح ته کفش نگاه می کردم ، و اگه می پسندیدم اونوقت ظاهرش رو مقایسه می کردم!

بهارِ امسالِ من با دلیل تر از بهار های گذشته ست... بهارِ امسالِ من میاد که گل هام جوونه بزنن و من بفهمم هنوز یه دلخوشی هایی دارم، بهارِ امسالِ من میاد تا بفهمم یک سال گذشت از اتفاقی که برای دلم افتاد... بهارِ امسالِ من میاد که بهم بگه: هنوز باید زنده بمونی، هنوز کار داری، هنوز باید انتظار بکشی...

از راهروی تونلی شکل ایستگاه ارم سبز می ترسیدم در حدی که وقتی توش قدم می زدم دچار تنگی نفس می شدم،همیشه از کنار ترین قسمت راهرو و باسر کاملا پایین قدم می زدم تا حال بدم رو به حداقل برسونم و این مسیر رو با بیشترین سرعت